Maand: januari 2010

Beste zusters en broeders,

Leven wordt ons gegeven, steeds weer opnieuw… Op ontelbare manieren ontvangen wij steeds weer nieuw leven. Soms heel duidelijk, zoals bij de geboorte, dat we nu zo dankbaar in onze gemeente mogen ervaren… Soms ziet dat er helemaal niet zo duidelijk uit, bij het sterven blijft dat voor onze ogen verborgen. Toch begint er telkens nieuw leven, vernieuwd leven wordt gegeven!
“Wanneer wij met Christus zijn gestorven, geloven we dat we ook met hem zullen leven, omdat we weten dat hij, die uit de dood is opgewekt, niet meer sterft. De dood heeft geen macht meer over hem.” Rom.6:8-9

En dan zijn er de dagen! Elke dag mag je nieuw beginnen. Bij het opstaan kan je bedenken dat deze dag nog nooit eerder geweest is. Deze dag ligt nog helemaal voor je, ongeschonden! Het is een spiksplinternieuwe dag waarvan je mag genieten! Opnieuw schenkt de Heer je leven, we kunnen goede keuzes maken. Aan gisteren kunnen we niets veranderen, en de dwaasheden die er in waren kunnen we best zo snel mogelijk vergeten. Vandaag krijgen we leven, de Heilige Geest reinigt en verkwikt ons. We mogen vertrouwen op Christus en daarom kunnen we met een rustig gemoed verder gaan. “uw schoonheid moet niet gelegen zijn in uiterlijkheden, … maar in wat verborgen ligt in uw hart, in een zacht en stil gemoed. Dat is een onvergankelijk sieraad dat God kostbaar acht.” 1 Petrus 3:3-4

En welk nieuw leven wordt ons niet geschonken als we vergiffenis ontvangen of als we vergiffenis aanbieden!
Wat gebeurt er eigenlijk als we vergiffenis schenken? Gaat het om een lichtvaardig overstappen, een ‘toedekken met de mantel der liefde’? Daarin zou een mens zich lelijk kunnen bedriegen en ook kwetsen. Trouwens, als je niet wil of kan vergeven blijf je ergens vasthangen in een doodlopende weg. Vergeven tilt je op, je leven wordt rijker, het krijgt nieuwe zuurstof. Als je iemand werkelijk vergiffenis schenkt, hoe zwaar hij of zij je ook gekwetst heeft, misschien zelfs levensbedreigend, dan is er bevrijding, vernieuwde toekomst. Want vergiffenis schenken is een definitieve en onherroepelijke daad, waardoor beiden nieuw leven ontvangen.

Dat vond Jezus zo belangrijk en op vele manieren leerde Hij dat aan zijn leerlingen, daarover kunnen we lezen in de evangeliën.
“Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij hebben vergeven wie ons iets schuldig was.” Mat. 6:12
“Want als jullie anderen hun misstappen vergeven, zal jullie hemelse Vader ook jullie vergeven.  Maar als je anderen niet vergeeft, zal jullie Vader jullie je misstappen evenmin vergeven.” Mat.6:14-15
“Daarop kwam Petrus bij hem staan en vroeg: ‘Heer, als mijn broeder of zuster tegen mij zondigt, hoe vaak moet ik dan vergeving schenken? Tot zevenmaal toe?’ Jezus antwoordde: ‘Niet tot zevenmaal toe, zeg ik je, maar tot zeventig maal zeven.” Mat. 18:21-22

“Wees barmhartig zoals jullie Vader barmhartig is. Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden. Veroordeel niet, dan zul je niet veroordeeld worden. Vergeef, dan zal je vergeven worden.” Luc. 6:36-37

Hoe zwaar een fout ook geweest is, deze misstap moet nooit het einde betekenen van een gelukkig leven. Wat je God ook voorlegt, hoe zwart en donker ook, Hij luistert naar eenieder die Hem aanspreekt: “Kijk God, dat is helemaal verkeerd gegaan, daar zit ik mee…mag ik dat bij u achterlaten? Vader wil jij mij verder op weg helpen?” Hij verheugt zich dat je daarmee bij Hem komt want dan kan Hij nieuw leven geven.
Wij hebben een God van leven!

Beste zusters en broeders,

“Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.” Joh. 14:27

Wat heeft de wereld nood aan deze vrede van de Heer! Na die laatste twee weken klinkt het bijna als een noodkreet! Heel sterk werden we geschokt, door wat er kort bij ons gebeurde met de jonge mensen die vermoord werden.

Een vriendin van een van de slachtoffers deed een treffende uitspraak, ze begon zich de verstrekkende gevolgen van dit kwaad te realiseren: hoe vele mensen daardoor getroffen worden tot over de generaties heen. Ze kon dit wijze inzicht helder weergeven. Daarom is het zo belangrijk te bedenken welk goeds we kunnen doen, hoe klein ook, het heeft zijn invloed.

Dan is er de hevige aardbeving in Haïti, met onnoemelijk veel nood, handen en steun te kort. Het was zo ingrijpend -“ ver-reikend” – dat de logistiek om alle hulp te verdelen moeizaam op gang komt.

Men moet weerstaan aan de wanhoop, alleszins voor wie er middenin zit. Daarom is het zo broodnodig om samen met de nabestaanden de hoop te delen om te bekomen  van dit drama, door toekomstgericht te bouwen aan een waardiger samenleven en een sociaal rechtvaardiger land.

Om te zien waar en hoe we het goede kunnen doen, moeten we doen zoals Onesiforus: die volhardde (2Tim.1:17) om Paulus te zoeken in Rome die grote stad, zonder telefoon of telefoongids, zonder gsm of e-mail, facebook of twitter. Hoe kunnen we als Onesiforus zijn voor onze naaste, ver en dichtbij?

Bidden we voor oprechte aandacht voor elkaar, hier, in Haïti of waar ook, voor samenhorigheid onder de mensheid.

Laten we bedenken dat “alles” in Zijn hand is. Hij heeft Zijn Goddelijke kracht en gebruikt al dat goeds op de best mogelijke manier. Dat is zeker want de goede werken werden door Hem voor ons bereid. Zelfs het kwade kan Hij keren en ombuigen, weer “recht” maken. God wil woning houden in elk mensenhart.

Onze derde filmavond is er een van Belgische makelij. Stijn Coninx regisseerde deze film over het leven van Jeannine Deckers. Volg de link voor meer informatie over deze film

Wij kijken graag deze film samen met u en praten er dan over na.

Iedereen welkom, inkom gratis.

.

.

Beste zusters en broeders,

Wij die dit lezen hebben alweer een “kaapje” genomen, mogen nemen. Samen mogen wij het 2^e decennia van deze nog jonge eeuw beginnen. Volgens onze jaartelling dan toch. Zoals elk jaar kregen we veel jaaroverzichten op televisie en radio en meestal voeren allerlei negatieve gebeurtenissen de boventoon. Maar dit jaar werd er op de Vlaamse zenders erg veel aandacht besteed aan de grote inzamel actie 12/12 voor nabestaanden en het herstel van de verwoesting van de Tsunami gegeven. We zagen enkele beelden over heropbouw, en hoe mensen het nu beter hadden dan voor de Tsunami.

Treffend was ook de buitengewoon grote aandacht voor de “Music for Live” show. Dat is natuurlijk heel goed, dat zoveel mensen in beweging komen voor een goed doel. Daar gaat niets van af, zelfs al gaat er tegelijk ook veel, m.i. soms iets té veel, aandacht naar de “sterren”. Of misschien verwoord ik het beter anders, naar “kijk eens wat een inzet van ons”. Al goed dat een mens dit niet allemaal blijft onthouden. Waar je wel aan denkt is aan die miljoenen mensen over de wereld die ook in een crisis situatie zitten en waar geen rooie duit naar toe gaat. Waar nauwelijks aandacht voor is. En gelukkig zijn er toch nog pogingen – eerder bescheiden misschien, maar ze zijn er – door sommige journalisten, verslaggevers of reportagemakers, die schrijnende problematiek onder de aandacht trachten te brengen.

Maar om één of andere reden halen die NIET de voorpagina’s, of de hoofditems in ons Vlaamse land. Ze komen hoogstens eens in “TERZAKE” of op één of andere buitenlandse zender aan bod.

Laten we voor dit jaar bidden dat velen het licht van de Heer zullen zien, “dé STER”, en misschien wel in het bijzonder voor onze contreien, de Lage Landen, voor Europa. Opdat meer mensen/sterren zich bewust mogen worden, dat de weldaden die ons ten deel vallen, gaven zijn van onze hemelse Vader. Dat erkend mag worden dat wij al onze zegeningen van Hem ontvangen, inclusief al die activiteit en inzet voor onze naaste. Dat wij dat alles kunnen en mogen doen door de komst van de Heer Jezus in de kribbe en door Zijn offer aan het kruis. Dat Hij kwam voor jou, voor mij, voor ieder die Zijn liefde wil aannemen.