28 maart 2010, het kruis

Beste zusters en broeders,

Wat zou je doen als je in je brievenbus een folder vindt van een of andere organisatie die een foltertuig als logo gebruikt? … Weg gooien natuurlijk! Zoiets is wansmakelijk, het zijn ziekelijk verdorven geesten die zich daar mee bezig houden. Er is al geweld genoeg. Een dergelijke organisatie zou verboden moeten worden!

Wat is ‘het kruis’ denk je? … Oorspronkelijk was het kruis een oosters martelwerktuig, waaraan een veroordeelde werd vastgebonden of gespijkerd om hem vervolgens te laten hangen terwijl het lichaam langzaam en pijnlijk uit elkaar getrokken werd. Soms werden, om het stervensproces te versnellen, de botten van de armen en benen gebroken. Deze vorm van martelen kwam bij de Carthagers terecht en werd uiteindelijk ook overgenomen door de Romeinen. Als terechtstellingwerktuig was het kruis een verticaal in de grond gestoken paal. Dikwijls, maar niet altijd, was een horizontaal stuk aan het verticale deel bevestigd.

Tegenwoordig zien we in een kruis niet zo zeer een marteltuig, maar een christelijk religieus symbool. Tijdens de eerste drie eeuwen van het christendom was het kruis echter nog geen overheersend symbool. Pas onder keizer Constantijn de Grote die door de ondertekening van het edict van Milaan in 313 een definitief einde maakte aan de christenvervolgingen, werd het als symbool van het christendom ingevoerd. Dit gebeurde nagenoeg tegelijkertijd met de afschaffing van het kruis als executiewerktuig.

Voor christenen staat het kruis symbool voor de overwinning van Jezus Christus op de dood. Wij verkondigen een gekruisigde Christus, zegt Paulus in 1Korintiërs 1:23, voor Joden aanstootgevend en voor heidenen dwaas. Ook vandaag nog is de boodschap van het kruis voor velen aanstootgevend en dwaas. Het kruis was teken van mislukking. In beschaafde kringen sprak men niet over kruisiging. Het was de meest barbaarse doodstraf die men kon bedenken, bedoeld voor misdadigers van zwaar kaliber. Voor de Joden kwam daar nog bij dat zij geloofden dat iemand die aan een kruis stierf, vervloekt was. Zo iemand hing te sterven tussen hemel en aarde. Hij mocht niet op de aarde zijn en niet in de hemel. Hij hoorde nergens bij. Veroordeeld door mensen, verworpen door God.

Toen Jezus zo stierf, aan het kruis, was hij in de ogen van de mensen de ultieme verliezer. Hij was het absolute tegenbeeld van waar mensen naar zochten en zoeken. Veel te jong gestorven, een afschuwelijk einde, een weinig heroïsche marteldood, vastgenageld aan een kruis en roepend: Mijn God, waarom hebt ge mij verlaten? Geen waardigheid, geen status, niets aantrekkelijks.

Maar kijk wat Paulus dan zegt in 1Korintiërs 1:24: Gods wijsheid, Gods kracht, Gods heerlijkheid is geopenbaard in Jezus. En hij bedoelt hier niet in de opstanding van Jezus, in zijn wonderen of zijn wijze leer. Nee, in Jezus aan het kruis, daar zien we Gods wijsheid en macht. In dat menselijke wrak aan het kruis, daar heeft God zijn diepste aard laten zien. Het kruis, waar alles verloren leek, dat het tegenbeeld is van menselijk succes, dat kruis was Gods grootste succes. Toen alles verloren leek, toen God echt afwezig leek te zijn, toen redde hij de wereld. Toen hij machteloos leek, was hij het meest effectief. Paulus zegt: als je wil weten hoe God is, dan kom je er het dichtst bij als je kijkt naar Jezus aan het kruis.

Donderdag 25 maart 2010 om 19u30 filmbespreking

De vierde filmbespreking van dit seizoen komt uit christelijke hoek. De film, Facing the Giants, is gemaakt door Sherwood Pictures. Het is de eerste keer dat wij een christelijke film vertonen en we hopen dat dit kan leiden tot boeiende gesprekken.

Iedereen is welkom, inkom is gratis.

.

.

.

.

.

14 maart 2010, gewas en arbeid

Beste zusters en broeders,

Deze dag wordt er op vele plaatsen gebeden voor “gewas en arbeid”. Of met andere woorden, vandaag vragen wij God of Hij al wat groeit en bloeit, alles wat mensen in cultuur brengen om van te leven wil zegenen en ook het werk van zovele handen die daarvoor zorgen. Want de boer zaait en gaat slapen, hij verwacht dat het zal opschieten en groeien. Hij hoopt dat er gunstige weersomstandigheden zullen zijn zodat er een goede oogst mag volgen. Als de Heer geen groeikracht geeft zal ondanks het zaaien niet geoogst kunnen worden. Daarin zijn wij duidelijk afhankelijk van wat buiten onszelf ligt. Al zullen sommigen ook dát kunnen uitleggen als zuiver van menselijk ingrijpen afhankelijk.
Zo zijn wij ook afhankelijk van Zijn zegen over het werk van onze handen.
En maar al te dikwijls zien mensen dat pas in als ze geconfronteerd worden met ziekte.
Dat wij voor ons welzijn afhankelijk zijn van Hem wordt spijtig genoeg in deze wereld niet of nauwelijks nog erkent. Ook al kennen velen nog het “gebed des Heren”, het gebed dat Jezus ons leerde en hier nu meer bepaald de bede “Geef ons vandaag het brood dat wij nodig hebben” Matteüs 6:11. Daarom wordt het nog niet verbonden met het hele “zijn” van de mens. Het is dus goed en nodig om de aandacht te vestigen op “het voortdurende zegenen” van God híer voor ons mensen nú.
In welke situatie wij ons ook bevinden, zou de Here geen zegen geven… zou er nog wel leven zijn? “Wie van jullie kan door zich zorgen te maken ook maar één el aan zijn levensduur toevoegen?” Matteüs 6:27

En Hij zei:”Het is met het koninkrijk van God als met een mens die zaad uitstrooit op aarde: hij slaapt en staat weer op, dag in dag uit, terwijl het zaad ontkiemt en opschiet, ook al weet hij niet hoe.” Marcus 4:26-27
Al ons doen en laten in de gemeente, het is door Gods zegen dat wij het kunnen en mogen doen. En hoe het vruchten voortbrengt, kunnen wij niet zien. Maar God zegent het werk en zo kan het vrucht dragen. Dan worden wij gelukkig dikwijls gezegend met het zien van de vruchten. Loven en danken wij God dat we mogen genieten van zijn zegeningen met en van elkaar.

Doop van Lucas

maart 2010: de Bijbel cultureel

Marcel Barnard en Gerda van de Haar

De Bijbel cultureel biedt een overrompelende dwarsdoorsnede van wat twintigste-eeuwse kunst met de Bijbel doet. Een greep: kapelvensters van Matisse; een katholiek vogelhuisje van Mike Kelley; films van Tarkovski; de film The Kid van Charlie Chaplin; het toneelstuk Wachten op Godot van Samuel Beckett; Stravinsky’s Psalmensymfonie; postmoderne muziek van Steve Reich; songs van Bob Dylan, Madonna, Prince; poëzie van T.S. Eliot en de roman Karakter van Bordewijk.

De twintigste eeuw was een eeuw van secularisatie, maar dat betekent verrassend genoeg
niet dat de Bijbel verdween uit de cultuur. In de kunsten is de Bijbel een prominente rol blijven spelen. Voortdurend hebben kunstenaars zich laten inspireren door teksten, passages en verhalen uit de Bijbel, ook en juist als zij zich niet als gelovigen opstelden. De Bijbel cultureel presenteert kunstwerken in alle toonaarden: provocerend, ironisch, kritisch, traditioneel, gelovig, geïnspireerd.
De Bijbel cultureel biedt deze kunstwerken aan rond 67 bijbelse trefwoorden en passages,
zoals: de schepping, de verloren zoon, de Bergrede en het hemelse Jeruzalem. Op deze manier ontstaat een unieke dieptepeiling van de moderne kunsten in de westerse wereld: schilderijen, installaties en video’s – films – toneel, dans en cabaret – symfonieën, opera’s en alles daartussen – popsongs, albums, hitlijsten – romans, verhalen en gedichten.

Uitg. Boekencentrum
ISBN: 9789021142203
Uitvoering: Gebonden
Blz: 700 pag.
Prijs: € 89,90