Maand: augustus 2010

Dankbaar vertrouwen

Een nieuw schooljaar staat voor de deur, een nieuwe uitdaging, vooral voor de jongeren of je zult voor een nieuwe klasgroep staan, misschien voor het eerst een echte job aanvatten… Die eerste dag zal zeker een beetje vreemd aandoen, het is toch steeds even wennen, maar tegelijkertijd is dat nu juist zo mooi. Je bent verwachtingsvol, wat zal het worden? Je bent vol goede moed om hard te werken. Of misschien kijk je er een beetje tegenop, omdat je net een tegenslag achter de rug hebt? En het is te hopen dat je geen angsthaasje bent, zo bang voor iets nieuws, een brokje zenuwen. Een flinke dosis nieuwsgierigheid kan misschien helpen. Hoe je er ook tegenaan kijkt, je zou altijd een juist gedoseerd en zorgvuldig uitgezocht en samengesteld pakketje kwaliteiten kunnen gebruiken om dit nieuwe tot een goed einde te kunnen brengen. Maar waar haal je dat? Je kunt wat schaven aan jezelf, goede voornemens zijn een goed begin. Je kunt om raad vragen bij iemand of een cursus volgen, sporten, goede ontspanning nemen… en wat al meer. Het kan allemaal een beetje helpen. Maar houd je het vol? Werkelijk er is een goed adres waar je voor alles terecht kan. Het kost geen geld, je kunt er zomaar gratis raad vragen, nood klagen, inzicht of moed vragen… Weet je waar? Bij je Schepper, die kent jou van binnen en van buiten, tot in het diepst van je gedachten. (Psalm 139) Die weet precies wat je nodig hebt. Waar kan een schepsel beter gaan dan bij zijn maker? Bovendien is Hij altijd bereikbaar en altijd luisterbereid. Hij is te vertrouwen als geen ander, want Hij is als een goede Vader voor zijn kinderen, vol ontferming. “De HEER is genadig en rechtvaardig, onze God is een God van ontferming,” Psalm 116:5 En zal een goede Vader zijn kinderen niet opvoeden? En hen alles leren wat ze nodig hebben? Dat is zo mooi, eenvoudige mensen, koningen en profeten, ze zongen in lofzangen en gebeden over de grote werken van de Here! In psalmen en hymnen wordt hulp en raad gevraagd of nood geklaagd, wordt Zijn redding bezongen. Daarom treedt in hun voetspoor, stel al uw vertrouwen op de Heer in alle, alle dingen en zing dankbaar, vol vertrouwen je eigen psalm voor de Heer.

Voor de eerste filmavond van het nieuwe seizoen, hebben we gekozen voor een waar gebeurd verhaal. De film vertelt het waargebeurde verhaal van Micheal Oher (Quinton Aaron), een jonge, dakloze Afro-Amerikaanse jongen. Michael wordt op een avond opgemerkt door Leigh Anne Tuohy (Sandra Bullock) en omdat hij geen slaapplaats heeft biedt Leigh Anne hem onderdak aan. Dit zet een serie gebeurtenissen in gang die het leven van zowel Michael als die van de familie Tuohy voorgoed zal veranderen…

U bent van harte welkom om mee te genieten van deze film en om deel te nemen aan de nabespreking.

.

.

.

Op 25 september mogen we weer genieten van het Festicert, een christelijk festival. Voor meer informatie bezoek de website.

Beste broeders en zusters,

“Bij God is mijn redding en eer, mijn machtige rots, mijn schuilplaats is God.” Psalm 62:8

Lieve mensen, bij het lezen van dit vers dacht ik: eigenlijk is dit onze bedding, de bedding van het leven van een christen.

Zoals een rivier stroomt door een bedding, soms kronkelig snel en bruisend, soms breed en kalm, er ís een bedding. Rivier en bedding, zijn met elkaar verbonden, dat kan gewoon niet anders.

Wordt je uitgescholden, ten onrechte beschuldigd of je bent hopeloos (in mensenogen) vastgelopen in tekortkomingen en zonde of de eenzaamheid vreet aan je misschien, de Here weet er van, Hij kent je want je bent zijn kind, door Hem bemind. Hij is je eer, je schuilplaats!

Soms is er een waterval in de rivier, een plots niveauverschil, het water duikt de diepte in, het zicht beperkt, door opspattend water. Zo kan het lijken of de grond onder je voeten wegzinkt. Je krijgt je ontslagbrief, een slechte uitslag van een medisch onderzoek bijvoorbeeld of je staat bij het graf van een geliefde. Een mens kan maar zo van de ene op het andere moment geen zicht meer hebben op de toekomst, alles lijkt troebel of duisternis. Een mensenleven is broos, dat weten wij allemaal, soms al zeer jong, soms pas op latere leeftijd. In al deze situaties kan het gebeuren dat wij ons helemaal verlaten voelen, dat wij er niets van merken van Zijn aanwezigheid, of dat we boos worden of twijfelen.

De duivel wil ons graag weghalen van de Here Jezus en van zijn Geest, niets liever dan dat. Maar kijk de Geest van de verrezen Heer Jezus wil niets liever dan leven geven, onze redding zijn. Die wil vooral bij mensen zijn die hulpeloos zijn, die het uitroepen, hoe lang nog? Zoals we in vers 4 van diezelfde psalm kunnen lezen: “Hoe lang nog vallen jullie aan op één man en bedreigen jullie hem met de dood? Hij is als een muur die omvalt, als een wal die op instorten staat.”

Maar kijk de rivier, vol leven, stroomt weer verder in haar bedding, kolkend misschien, maar dan weer breed, dieper, rustig. Nou, ik zal de vergelijking niet verder trekken, maar zo is de Here God mét ons, Hij laat ons niet los. Zijn Geest zingt in ons:

“Bij God is mijn redding en eer, mijn machtige rots, mijn schuilplaats is God.” Psalm 62:8

De Heilige Geest wil niets liever dan ons vertrouwen geven in de Heer Jezus, het is Zijn Geest, en ons een loflied in de mond te leggen. Kijk maar eens naar Paulus en Silas toen zij gevangen zaten in Fillipi op valse beschuldiging, in de diepste kerker, met hun voeten in het blok. Niets dan troebelheid, ‘Hoe kunnen wij nu het evangelie uitdragen?’ moeten ze gedacht hebben. Duisternis, geen ontkomen aan, aan deze vergeetput. En hoor, zij loven luidkeels de Here! Het is de Geest die het hun geeft.

Zou het dit vers kunnen geweest zijn dat ze zongen?

“Alleen bij God vindt mijn ziel haar rust, van hem komt mijn redding.
Hij alleen is mijn rots en mijn redding, mijn burcht, nooit zal ik wankelen.” Psalm 62:2-3

Niemand weet het, maar dat doet er niet toe, feit is dat ze een loflied zongen in de diepste hulpeloosheid en zie er gebeurden wonderen! De ketenen vielen af en de deuren werden geopend. De gevangenisbewaarder bekeerde zich met heel zijn huisgezin en de medegevangenen hoorden het evangelie!

“Zoek rust, mijn ziel, bij God alleen, van hem blijf ik alles verwachten.
Hij alleen is mijn rots en mijn redding, mijn burcht, ik zal niet wankelen.” Psalm 62:6-7

Amen.

“Hoe een PLO sluipschutter liefde voor de Joden kreeg”
Zeventien jaar was Tass Saada. Geboren in een Palestijns vluchtelingenkamp in de Gazastrook. Opgegroeid en geradicaliseerd in Saudi-Arabië en Qatar. De stem van Yasser Arafat riep hem naar het slagveld. Haat was zijn drijfveer. De PLO-leider zijn held. Hij streed voor hem, was zijn chauffeur en doodde als jonge sluipschutter verscheidene politieke tegenstanders. Hij was bereid zijn leven te geven voor de Palestijnse zaak.
Vijfentwintig jaar later bad hij: ‘O God, zegen uw volk Israël. Heer, breng hen terug in het Beloofde Land. Laat hun zien dat U hun God bent.’

Uitg. Gideon
ISBN: 978-90-6067-687-5
Blz: 272 pag.
Prijs: € 16,95